شما اینجا هستید | 

موزه هنر کیمبل

74
0
0
موزه هنر کیمبل

 

 

تاریخچه موزه

 

درسال ۱۹۳۱ کی کیمبل، بیزینسمن و موسس یک شرکت صنایع غذایی به همراه همسرش ولما اولین اثر هنری که یک نقاشی بود را خریدند. این زوج، پنج سال بعد به همراه خواهر کی و شوهرش بنیاد هنری کیمبل را بنا نهادند. کلکسیون به سرعت وسعت یافت و در سال ۱۹۴۸ در کتابخانه عمومی شهر فورت ورث که تنها مکان موجود در شهر برای این‌گونه اتفاقات بود به نمایش گذاشته شد. از آن موقع ایده داشتن یک فضای نمایشگاهی خوب زده شد. در سال ۱۹۶۴ پس از مرگ کی کیمبل و بر حسب تمایلات او برای یک موزه شهرداری فورت ورث مکانی در پارک ویل راجر مموریال را به موزه اختصاص داد که موزه مدرن فورت ورث و موزه آمون کارتر در آن قرار داشت. ریچارد اف براون یکی از موثرترین و بهترین مدیران موزه در امریکا و مدیر وقت موزه کانتی در لس آنجلس به عنوان مدیر این موزه انتخاب شد و او لویی کان را به عنوان طراح این موزه انتخاب کرد. طراحی این موزه در سال ۱۹۶۷ آغاز شد و در سال ۱۹۷۲ به اتمام رسید.

 

 

موزه هنر کیمبل

 

لویی کان به دلیل حساسیتش نسبت به ارزش نور در طراحی ساختمان «شاعر نور پردازی» نامیده شده است و موزه هنری کیمبل که توسط او طراحی شده چکیده تمام طراحی‌های خوب نورپردازی با نور روز است. این ساختمان می‌بایست در زمره کلاسیک‌های تمام دوران‌ها قرار گیرد.

 

موزه هنر کیمبل

موزه هنر کیمبل

از قدیم نورپردازی موزه‌های هنری با شک و تردید فراوان همراه بود، زیرا اشعه ماوراء بنفش موجود در نور روز، به خصوص بر نقاشی‌ها، می‌تواند تأثیر مخرب داشته باشد. کان ملایم‌ترین سطح نور روز را برای روشنایی محیط در موزه کیمبل انتخاب کرد، با تصور اینکه تأثیر مخرب وجود نداشته باشد یا حداقل بسیار کم خواهد بود. او انتظار داشت با نور روز، احتیاجات بیولوژیکی را تامین و احساس آرامش از طریق آگاهی به زمان و فراهم کردن حالت‌ها و احساس‌های بسیاری دیگر را فراهم می‌کند. این موزه از یک سری طاق‌های مدور بتنی متصل به یکدیگر به طول ۳۰ متر و به عرض ۷ متر با یک نورگیر سقفی شفاف در امتداد برآمدگی هر طاق ساخته شده است. نور روز از طریق «اتصالات نور طبیعی معلق» «natural light fixlure» که در زیر نورگیر سقفی قرار دارد بازگردانده و تصفیه می‌شود. اتصالات نور روز شامل قابی است که صفحه‌ای فلزی به آن متصل شده و دارای سوراخ‌های ریز است که اجازه نفوذ مقداری از نور روز را داده تا هر گونه کنتراست شدید ممکن بین قسمت تحتانی اتصالات و اطراف آن را تعدیل کند. تصاویر زیر بخش‌هایی از این موزه هنری را نشان می‌دهند.

موزه هنر کیمبل

از قدیم نورپردازی موزه‌های هنری با شک و تردید همراه بوده است زیرا اشعه ماورای بنفش موجود در نور خورشید تاثیر مخرب بر عناصر موجود در آن به خصوص در نقاشی‌ها دارد، کان برای این کار ملایم‌ترین نور را انتخاب کرد که اولا تاثیر مخرب نداشته باشد و دوما در صورت وجود به کم‌ترین مقدار باشد.

موزه هنر کیمبل

این موزه از یک سری طاق‌های مدور بتونی متصل به یکدیگر تشکیل شده است که یک نور‌گیر سقفی شفاف در امتداد برآمدگی هر طاق قرار دارد. نور از طریق اتصالات نور طبیعی معلق که زیر نورگیر سقفی است بازگردانده و تسویه می‌شود. اتصالات شامل قابی است که صفحه‌ای فلزی به آن متصل شده و دارای حفره‌های ریز است که اجازه نفوذ مقداری نور را داده تا هر گونه کنتراست شدید ممکن بین قسمت‌های تحتانی اتصالات و اطراف آن را تحلیل کند.

فضای ورودی موزه کیمبل که در آن نحوه هرس درختان طوری است که برای انتقال دید از محیط بسیار روشن خارج به محیط داخل به صورت چتر هرس شده‌اند.

نورگیر کلرستوری

نحوه اسقرار عمودی است و نسبت به نورگیرهای سقفی که به صورت افقی هستند نور کمتری را دریافت می‌کنند که با تعیین موقعیت آن‌ها یا به وسیله احداث سایه‌بان در آن می‌توان از تابش مستقیم آفتاب به داخل جلوگیری کرد.

موزه هنر کیمبل

فضاهای داخلی

 فضاهای داخلی موزه شامل رواق‌ها، گالری (نورگیری از طریق سقف و حیاط درون موزه)، حیاط (نورگیر) درون موزه، سالن ورودی، پله برای ورودی ماشین، کتاب‌فروشی، کتابخانه در نیم طبقه، گالری‌ها، حیاط‌های نورگیر، آتلیه دو طبقه موسیقی، آمفی تئاتر، کافه تریای کوچک، آشپزخانه، تاسیسات، دفترها و فضاهای آزمایشی، فروشگاه، استخر، پله‌ها و دسترسی‌ها هستند.

 

موزه هنر کیمبل